Odchudzanie dla dzieci

Twoje dziecko żyje w tyjącym świecie. Co najgorsze może ten problem dotknąć każdego. Jak wychować dziecko w takich warunkach? A może borykasz się już z tym problemem? Przedstawiamy Ci cudowne odchudzanie dla dziecka.

Za nadwagę i otyłość dziecko płaci wysoką cenę. Jest obiektem kpin rówieśników, często cierpi na depresję, ma niską samoocenę. Wycofuje się z życia, wynagradzając sobie izolację społeczną wielogodzinnym oglądaniem telewizji, surfowa-niem w internecie i zajadaniem problemu. Błędne koło się zamyka. Co gorsza, nadmiaru kilogramów powstałych w dzieciństwie trudno się pozbyć.

Otyłe dziecko staje się więc otyłym dorosłym. Odchudzanie dla dzieci staje się w tym momencie bardzo ważne. Jest ono narażone na różne powikłania związane z zaburzeniami masy ciała, np. ortopedyczne: płaskostopie, kolana szpotawe, wady postawy, skrzywienia kręgosłupa; endokrynologiczne: cukrzyca typu II, przedwczesne dojrzewanie, nadciśnienie tętnicze, stfuszczenie wątroby i kamicę pęcherzyka żółciowego, hiperlipidemię (zbyt wysoki poziom cholesterolu).

Specjaliści są zgodni: to nie rodzice są całkowicie winni otyłości swoich dzieci, ale tylko oni mogą (i powinni!) coś z tym zrobić. Jest na to wiele sposobów, choć trudno walcz z winowajcami: telewizją i komputerami, od których wiele dzieci jest już uzależnionych. Niełatwym przdliwnikiem są też wszechobecne tłuste fast foody, wysokokaloryczne napoje gazowane, chipsy, słodycze, którymi dzieci - wdzięczni odbiorcy reklam - potrafią się objadać bez opamiętania.

Ważne zasady które powinnaś brać pod uwagę:
Dbaj o sylwetkę potomka od samego początku. Jesteś w ciąży? Nie jedz za dwoje! Naukowcy stwierdzili, że jedną z przyczyn otyłości u dzieci jest przejadanie się matki w okresie ciąży. Ostatnio specjaliści mówią także o tym, że częstsze kłopoty z nadmierną masą ciała mają dzieci, które w niemowlęctwie były sztucznie karmione.

Bądź wzorem do naśladowania. Odchudzanie dziecka udaje się tylko wtedy kiedy staje się sprawą całej rodziny. Wymaga wyrzeczeń, wytrwałości i cierpliwości od wszystkich. Oczekujesz, że córka nie będzie po obiedzie jadła lodów, ciasta albo czekolady? Świeć przykładem. Sama zrezygnuj z deseru lub przynajmniej nałóż sobie najmniejszą porcję. Jeżeli chcesz, żeby twoje dziecko ograniczyło jedzenie produktów wysokokalorycznych i zaczęło więcej się ruszać, musisz robić dokładnie to samo.

Dokonuj jednej zmiany tygodniowo. Nie oświadczaj nagle przy kolacji: "Wszyscy przechodzimy na dietę i obowiązkowo będziemy się codziennie gimnastykować". To recepta wyłącznie na porażkę! Zacznij przeprowadzać reformy stopniowo. W jednym tygodniu skończ na przykład z kupowaniem słodkich napojów gazowanych, a w drugim - zapoczątkuj rodzinną tradycję wspólnych spacerów, marszów lub wycieczek rowerowych.

Dieta dla dziecka:
Namawiaj do jednego kęsa.
Możesz powiedzieć tak: "Wiele osób uważa, że brokuły są pyszne. Ja też. Myślę, że tobie również będą smakować. Czy weźmiesz jeden kęs?" Jeżeli spotkasz się z odmową, spróbuj ponownie innym razem. I nie zapomnij dokończyć własnych brokułów! Nie licz na to, że maluch polubi je (albo kalafiory, pomidory lub cokolwiek, co wydaje mu się nowe) za pierwszym razem, ale szansa na to rośnie z każdą kolejną zachętą.

Znajduj zamienniki.
Jeżeli podawałaś brokuły 15 razy na 15 różnych sposobów, a dziecko ciągle, za żadne skarby, nie chce na ich widok otworzyć ust, zapytaj, jakie warzywa woli. Prawie każdy z nas ma jakąś potrawę, której nie znosi, np. gotowane buraczki. Uszanuj to.

Nie mów: "Żadnej czekolady ani frytek".
Zakazy prowokują do ich łamania, a w rezultacie - zwiększają apetyt na tuczące smakołyki. Dziecko, któremu kategorycznie zabrania się słodyczy, zawsze znajdzie sposób, by zdobyć je potajemnie. Lepiej od czasu do czasu (np. raz w tygodniu) pozwolić mu na drobne odstępstwa od diety.

Dbaj o atrakcyjność przekąsek.
Podjadanie między posiłkami jest niewskazane. Jeśli jednak dziecko z trudem wytrzymuje kilkugodzinne przerwy w jedzeniu, podsuwa] mu zdrowe smakowitości.

Rodzina powinna solidarnie i dzieckiem omijać cukiernie, a w czasie wspólnych posiłków w domu-spożywać te same dietetyczne produkty.

Odchudzające się dzieci i nastolatki powinny się intensywnie ruszać przynajmniej godzinę dziennie. Najważniejsze (i najtrudniejsze!) jest jednak umiejętne rozbudzenie w nich potrzeby ruchu. Trzeba więc dobrać takie jego formy, by ruch nie był źródłem stresu, lecz czystej przyjemności. Możliwości jest mnóstwo: narciarstwo biegowe, wycieczki rowerowe, pływanie, ćwiczenia w domu przy muzyce...
Najważniejszą zasadą jest jednak: nie przeszkadzać. Dzieci mają naturalną potrzebę ruchu. Jeśli nie hamuje się jej w sposób sztuczny, ruchliwe niemowlęta wyrastają na szczupłe, aktywne fizycznie nastolatki i nie stroniących od sportu dorosłych.
Nie krępuj ruchów niemowlęcia. Ono też musi ćwiczyć: sięgać, turlać się, siadać, pełzać, chodzić. Kładź je na brzuszku na kocu rozłożonym na podłodze i umieszczaj kolorowe przedmioty tuż poza zasięgiem jego rąk. Najlepsze są zabawki przeznaczone do chwytania, układania w stosy, rzucania i ściskania.

Zobacz także:

Dieta cukrzycowa    Suplementy diety    Diety podczas choroby    
Kopiowanie artykułów zabronione © 2008-2013 Diety.sekrety-urody.net | Polityka Prywatności